Dolazak na Krf

Krf je bio naša prva stanica i dobro mjesto da se oko prilagodi: stari grad djeluje italijanski prije nego što djeluje grčki. To nije slučajno. Venecija je držala ostrvo oko četiri vijeka, od 1386. do pada same Republike 1797, a Osmanlije, koji su u ovom dijelu svijeta osvojili gotovo sve ostalo, utvrđeni grad Krf nikad nijesu uspjeli da zauzmu.

Dvije opsade

Osmanlije su ozbiljno pokušavali više puta, najpoznatije 1537. i ponovo 1716. godine. Drugu opsadu Krfljani pamte i danas. Osmanske trupe su se iskrcale i zauzele velik dio ostrva, ali je venecijanski garnizon pod komandom feldmaršala njemačkog porijekla Johana Matijasa fon der Šulenburga šest sedmica branio grad. Poslije posljednjeg neuspjelog juriša izbila je snažna oluja i Osmanlije su se povukli. Istoričari glavni razlog ipak vide drugdje: njihova vojska upravo je bila poražena kod Petrovaradina i bila je potrebna na sjeveru.

Ostrvljani su zasluge pripisali svom zaštitniku, Svetom Spiridonu. Njegove mošti i danas se čuvaju u crkvi koja nosi njegovo ime u starom gradu i nekoliko puta godišnje nose se u litiji kroz ulice; litija 11. avgusta obilježava 1716. godinu.

Slojevi na obali

Poslije Venecije došli su Francuzi, zatim rusko-osmanski protektorat, pa opet Francuzi i na kraju Britanci, koji su Jonska ostrva 1864. predali Grčkoj. Svako je ostavio nešto za sobom. Liston, šetalište s arkadama pored trga Spianada, izgrađen je 1807. pod francuskom vlašću, po uzoru na pariski Rue de Rivoli. Britanci su ostavili kriket, koji se na istom trgu igra i danas.